Επιστροφή στο ειδικό καθεστώς ΦΠΑ – Εκτός υπολογισμού η ενίσχυση Μέτρου 23
Ανάσα για αγρότες που βρέθηκαν εκτός ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ αποκλειστικά λόγω της είσπραξης της ενίσχυσης του Μέτρου 23
προβλέπει ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο υπό εξέταση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Η παρέμβαση αφορά παραγωγούς οι οποίοι, μέσα στο 2025, υποχρεώθηκαν να μεταταχθούν στο κανονικό καθεστώς ΦΠΑ επειδή η συγκεκριμένη ενίσχυση προσμετρήθηκε στο όριο επιδοτήσεων του άρθρου 48 του Κώδικα ΦΠΑ.
Με τη νέα διάταξη, η ενίσχυση του Μέτρου 23 δεν θα υπολογίζεται πλέον στο όριο των επιδοτήσεων που κρίνει την παραμονή ή μη ενός αγρότη στο ειδικό καθεστώς. Πρόκειται για ενίσχυση που χορηγείται ως έκτακτη προσωρινή στήριξη ρευστότητας σε γεωργούς που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές μετά την 1η Ιανουαρίου 2024, στο πλαίσιο του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2022. Παράλληλα, διατηρείται ο χαρακτήρας της ως αφορολόγητης, ακατάσχετης και ανεκχώρητης, χωρίς συμψηφισμό με οφειλές και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη σε εισοδηματικά όρια κοινωνικών ή προνοιακών παροχών.
Η πρακτική σημασία της ρύθμισης είναι ιδιαίτερα σημαντική για μικρούς και μεσαίους παραγωγούς. Όσοι μετατάχθηκαν υποχρεωτικά στο κανονικό καθεστώς μέχρι τη δημοσίευση του νόμου, αποκλειστικά λόγω της είσπραξης της ενίσχυσης το 2025, θα μπορούν να επανενταχθούν στο ειδικό καθεστώς αγροτών. Η επανένταξη θα γίνεται με την υποβολή δήλωσης μεταβολών μέσα σε προθεσμία δεκαπέντε ημερών από τη δημοσίευση της ρύθμισης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η πρόβλεψη για τις δηλώσεις ΦΠΑ. Μετά την επιστροφή στο ειδικό καθεστώς, οι αγρότες δεν θα έχουν υποχρέωση υποβολής δήλωσης ΦΠΑ για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2026. Επιπλέον, ποσά που τυχόν έχουν βεβαιωθεί από δηλώσεις ΦΠΑ για το ίδιο διάστημα δεν θα οφείλονται, ενώ αν έχουν ήδη καταβληθεί θα επιστρέφονται. Το ίδιο ισχύει και για πρόστιμα που επιβλήθηκαν λόγω εκπρόθεσμης δήλωσης μεταβολών ή δηλώσεων ΦΠΑ.
Η ρύθμιση έρχεται να διορθώσει μια στρέβλωση που δημιουργήθηκε από την έκτακτη ενίσχυση, ώστε η στήριξη προς πληγέντες παραγωγούς να μην οδηγεί, από μόνη της, σε πρόσθετη φορολογική και διοικητική επιβάρυνση.
